25 Aralık 2009 Tülin Bedel
Dün Tuluyhan’la Mersin’de buluştuk ve Akdeniz’de iki saat süren bir gezinti yaptık. Büyülendim… Akdeniz’in bu kadar bize ait olduğunu bilmiyordum. Akdeniz bizim denizimiz, hepimizin denizi sözleriyle bitiyordu konser. Ertesi sabah Akdeniz’in sonsuz mavisine bakıp Tuluyhan’ı düşündüm. Sağolasın, Mersin’e kadar gelip bize bizim denizimizi anlattın. Akdeniz’i anlattın. Ben de size bu sabah bir Akdeniz resmi armağan ediyorum. Belki bu yaz resimde gördüğün Kızkalesi’nde seni dinleriz.