23 Kasım 2009 Süreyya H.
Tuluyhan Uğurlu’nun onulmaz bir hayranıyım. Onun müziğine tutku ile bağlı olmama rağmen babasının şiirini pekte dikkatle okumamıştım. 22 Kasım günü öğleden sonra Beyazıt Devlet Kütüphanesi’nin mermer salonunda onun konserine gittim ve konser boyunca onun müziği eşliğinde babasının şiiirlerini okudum. Halim Uğurlu gerçekten büyük bir şairmiş. Hele konserin sonunda kaybettiği dostları Salah Birsel, Oğuz Tansel, Abbas Sayar, Sabahattin Kudret Aksal’i düşleyerek yazdığı bir şiir vardı ki, konserin finalinde herkesi gözyaşları içinde bıraktı. Bu şiiri sizinle paylaşmak istedim. Bu arada tuluyhanugurlu.com’dan bir de baba oğul resim buldum.

BİTTİM

S. Kudret Aksal, Oğuz Tansel, Salah Birsel, Abbas Sayar’ı düşleyerek

Bitti.
Diyordu bir bilge
-Her şey bitti.
Bilge bilgeliğini ve tinini
Acı yellere serpti
Koyu kara sarı bir mavi suda
Canlı hız yüklü bir inançla kendini tüketti

Kabarcıklar olup kurudu deniz
Orman yaprak yaprak
Toz olup seyirtti

Günün nevri döndü su pörsüdü
Gül bahçeleri iblise teslim edildi
Sevi yöşüdü bataklıkta yitip gitti
Eşya kimsesizleşti

Tanrılar kimsesizleşti
Cennnet de cehennem de
Kızıl taş ocaklarıyla benzeşti

Gidip dayandı tekerleğimiz
İçiçe halkalar ve ses yumaklarıyla
Usumuzun sonsuz dehlizinden
Ve uzayın usa sığmaz katlarından
Acı tarrakalarla
Üstümüze Hiç’lik devrildi

Zaman
Yere göğe sığmaz zaman
Ettiklerini insanoğluna nasıl toparlasam
Ey zaman
Ey gri ve yuvarlak bir efsane olan zaman
Söyle bana
Ölüm denen bu şom türküyü sana kim öğretti

Halim Uğurlu 2000