Nurhan Kavlan 17 Ağustos 2008′de yazılan bir yazı
Bugün 17 Ağustos… Habertürk TV’nin “Haftasonu” programında Tuluyhan Uğurlu’yu dinledim. Çok büyük bir sanatçı. Ondan öte çok büyük yürek, büyük insan… Başka bir ışığı var sanki. Kendi adıma utanıyorum ki hiç konserini izlemedim. Klasik müziğe pek alışık değil kulağım ama Tuluyhan Usta’yı dinlerken türkü dinliyor gibi mest oldum, çoştum hüzünlendim, sevindim.. Tuluyhan’ın hiç kabahatı yok, o özel insan tanrı tarafından yaratılmış… Kabahat medyada… Yaşadığımız siyasi yaşamda Anadolu kültürünü lahmacunda arayanlarda… İçimden Tuluyhan Uğurlu üstadı kardeşim gibi evime yemeğe çağırmak geldi… O kadar bizden ki o kadar özlediğimiz evrensel insan profili taşıyor ki…
Anadolu topraklarının gerçek evladı onu sevgiyle kucaklıyorum,sevgiyle kalın
03 Ocak 2010 Mine Elçin
Sevgili Tuluyhan bu yıl yine bize mutluluklar yaşatacağını biliyorum ve birlikte mutluluklar diyorum. 2010 dolayısıyla daha çok İstanbul konseri istiyoruz senden. Şöyle dev bir Dünya Başkenti İstanbul. Yine tarihi bir mekanda… Bu arada Akdeniz için yaptığın albümü bir İstanbullu olarak kıskandım. Bana sanki İstanbul’dan daha güzel geldi. Ama Ayasofya’ya hiçbirini değişmem. Sevgiyle.
25 Aralık 2009 Tülin Bedel
Dün Tuluyhan’la Mersin’de buluştuk ve Akdeniz’de iki saat süren bir gezinti yaptık. Büyülendim… Akdeniz’in bu kadar bize ait olduğunu bilmiyordum. Akdeniz bizim denizimiz, hepimizin denizi sözleriyle bitiyordu konser. Ertesi sabah Akdeniz’in sonsuz mavisine bakıp Tuluyhan’ı düşündüm. Sağolasın, Mersin’e kadar gelip bize bizim denizimizi anlattın. Akdeniz’i anlattın. Ben de size bu sabah bir Akdeniz resmi armağan ediyorum. Belki bu yaz resimde gördüğün Kızkalesi’nde seni dinleriz.
28 Kasım 2009 Selami Giray24 Kasım 2009 Melike L.
Tuluyhan’ın Beyazıt konserinde onunla birlikteydik. Bir gün önce İstanbul sise teslim olmuş, konser günü öğle saatlerinde Beyazıt meydanı onun ışığıyla aydınlanmıştı. Parlak bir havada salona girdik. Sahneye çıkıp bize “hoşgeldiniz” dedikten sonra bakın bize ne söyledi: “Dün çok sis vardı ve sabaha kadar uyumadım. Siste kaybolur, buraya gelemezsiniz sandım. Ama sizin ışığınız tüm kenti aydınlatmış. İşte buradasınız”. Şu garipliğe bakın, biz onun ışığından, o bizim ışığımızdan aydınlanıyor. Gerçek sevgi işte bu olsa gerek.
23 Kasım 2009 Süreyya H.
Tuluyhan Uğurlu’nun onulmaz bir hayranıyım. Onun müziğine tutku ile bağlı olmama rağmen babasının şiirini pekte dikkatle okumamıştım. 22 Kasım günü öğleden sonra Beyazıt Devlet Kütüphanesi’nin mermer salonunda onun konserine gittim ve konser boyunca onun müziği eşliğinde babasının şiiirlerini okudum. Halim Uğurlu gerçekten büyük bir şairmiş. Hele konserin sonunda kaybettiği dostları Salah Birsel, Oğuz Tansel, Abbas Sayar, Sabahattin Kudret Aksal’i düşleyerek yazdığı bir şiir vardı ki, konserin finalinde herkesi gözyaşları içinde bıraktı. Yazının Devamı »